Coup (Deutsches Kino)

In een geheel eigen mix van speelfilm, documentaire en animatie beleven we het waargebeurde verhaal van een jonge Hamburgse bankrover die eind jaren tachtig zijn grote slag sloeg en met een paar miljoen uitweek naar Australië, maar daar te maken kreeg met liefdesverdriet en heimwee.

In samenwerking met:

dia                                           goethe

Duitsland Instituut Amsterdam        Goethe Instituut



‘Naar een waargebeurd verhaal, gebaseerd op originele interviews,’ lezen we aan het begin van de film Coup. Een true-crime-story dus, maar dan wel op z’n Duits en met een hoofdpersoon die weinig weg heeft van de stoere bankrovers die de Amerikaanse films en tv-series doorgaans bevolken. Rüdi, 22, leidt een merkwaardig dubbelleven: overdag een saaie baan bij een bank, in zijn vrije tijd rocker in de Hamburgse kroegen. Hij is eigenlijk best tevreden, en ook zijn vriendin heeft niets tegen zijn onconventionele levensstijl. Tot een van zijn vrienden hem vraagt of een leven zonder werk niet iets voor hem zou zijn. Als je bij een bank werkt, moet je daar toch wel iets voor kunnen bedenken.

Van een bekende hoorde documentairemaker Sven O. Hill een fantastisch verhaal over een voormalige bankbediende die in de jaren tachtig zijn grote slag had geslagen en met een paar miljoen naar Australië was uitgeweken, maar door liefdesverdriet en heimwee al snel weer naar zijn geliefde Hamburg was teruggekeerd. Het bleek allemaal waar, en er was amper iets over gepubliceerd. Daarmee was Hills interesse gewekt. Hij wist de man op te sporen, ontlokte hem zonder veel moeite meerdere interviews (vol typische Noord-Duitse zelfironie) en verwerkte de opnamen ervan in de geluidsband van deze speelfilm. Daarin wisselde hij door acteurs nagespeelde scènes af met documentairebeelden, en liet hij de noodzakelijkerwijs ontbrekende stukjes invullen door de verdienstelijke animatiefilmer Xaver Böhm (O Beautiful Night, 2019).

Coup is een film over gemiste kansen, vol laconieke humor die doet denken aan het werk van Roy Andersson en Aki Kaurismäki, maar ook een liefdesverklaring aan de Hamburgse tijdgeest van de jaren tachtig.

 

Deutsches Kino wordt georganiseerd in samenwerking met het Duitsland Instituut Amsterdam en het Goethe-Institut.