Deutsches Kino: Luise (English subtitles)

Het is de nazomer van 1918 en de Eerste Wereldoorlog is bijna voorbij. Luise woont alleen op een afgelegen boerderij in de Elzas en biedt onderdak aan de voortvluchtige Franse Hélène, maar ook aan haar achtervolger, de gewonde Duitse soldaat Hermann.



Koop nu een kaartje

Het is de nazomer van 2018 en de Eerste Wereldoorlog is bijna voorbij. Sinds de dood van haar moeder woont Luise alleen op een afgelegen boerderij in de Elzas, het grensgebied tussen Frankrijk en Duitsland dat in het verleden soms van het ene, dan weer van het andere land deel uitmaakte. Zoals alle Elzasbewoners spreekt Luise beide talen, wat goed uitkomt als ze onderdak biedt aan de voortvluchtige Hélène, die een soldaat heeft gedood en alleen Frans spreekt. En aan de gewonde Duitse Hermann, de soldaat die vanwege die moord Hélène achtervolgt, maar die als deserteur is opgegeven en daarom zelf ook wordt opgejaagd. Als Luise tegen de officier die achter Hermann aanzit ontkent iets van hem te weten is het duidelijk dat de drie, althans voor een tijdje, tot elkaar zijn veroordeeld. Iedereen heeft iets te verbergen, niemand kan er zomaar tussenuit en niemand mag de ander vertrouwen. Al ontstaat er langzaam toch een complexe, erotisch geladen driehoeksrelatie waarin er steeds twee toenadering tot elkaar zoeken en de derde wordt buitengesloten, maar telkens in een andere variatie. 

Met alle aandacht voor de drie hoofdpersonen en vrijwel alle opnames geconcentreerd binnenin de boerderij is Luise een prachtig gecomponeerd Kammerspieldat van begin tot eind blijft fascineren. Regisseur Matthias Luthardt en mede-schrijver Sebastian Bleyl namen de novelle The Fox van de (vanwege zijn sexuele vrijmoedigheid omstreden) Engelse schrijver D.H. Lawrence als basis voor hun scenario, maar benadrukten vooral Luise’s persoonlijke ontwikkeling: de zelfverzekerd optredende Hélène brengt bij de vrome en schuchtere Luise iets tot bloei dat veel verder gaat dan haar erotische ontwaken.