Genomineerd voor een Oscar voor Best Documentary Feature.

De film volgt Pavel ‘Pasha’ Talankin, een geliefde en bescheiden leraar in het Russische stadje Karabash. Zijn leerlingen dragen hem op handen; hij is een mentor, grappenmaker en veilige haven voor iedereen die zich anders voelt. Maar wanneer Rusland Oekraïne binnenvalt, verandert zijn school in een toneel van staatspropaganda. De vlaggen gaan omhoog, geschiedenislessen worden herschreven en kinderen moeten marsen lopen en militaire odes zingen. Als schoolvideograaf krijgt Pasha de opdracht om alles vast te leggen.

Wat hij filmt, is niet het glanzende patriottisme dat van hem verwacht wordt, maar de sluipende angst, het verlies van vrijheid en de militarisering van een hele generatie. Zijn camera wordt zijn wapen. Het resultaat is een scherpe en ontluisterende film over staatscontrole, de kwetsbaarheid van onderwijs en de morele keuzes die gewone burgers moeten maken onder druk van het regime. Denk Orwell, denk Trump, denk… Tegelijkertijd behoudt de film een onverwachte lichtheid en humor. Ondanks de dreiging en de ernst van wat hij vastlegt, blijft Pasha een lichtvoetige en sprankelende verteller. Zijn grappen, zijn warmte en zijn scherpe observaties maken de film tot een bijzondere, bijna unieke ervaring.

Geen wonder dat de film op het Sundance Film Festival een ware sensatie werd en meteen werd bestempeld als favoriet voor de Oscars en sindsdien een ware zegetocht maakt langs filmfestivals wereldwijd, ook in Nederland. Een must-see die je niet snel vergeet.