Agatha’s Almanac

Breekbaar als ze is, kiest Agatha (90) er nog steeds voor om in haar eentje op de oude familieboerderij in het Candese Manitoba te blijven. Ze leeft solitair, maar voelt zich niet eenzaam. En er is veel te doen in die uitgestrekte tuinen waar ze zaait en oogst, van aardappels tot aardbeien en meloenen. Sommige zaden komen nog uit de voorraad van haar voorouders. Een liefdevolle, wonderschone film over de 91-jarige Agatha en haar moestuin. Een documentaire vol kleurenpracht, met een onweerstaanbare hoofdpersoon. Regisseur Amalie Atkins, Agatha’s nicht, filmde haar tante zes jaar lang op haar afgelegen familieboerderij in het Canadese Manitoba. Op 16 mm, met een cinematografisch oog voor elk prachtig, grappig detail. Geleidelijk word je meegevoerd in haar bijna meditatieve ritme van zaaien, oogsten, inmaken en eten. En repareren, met ducttape – heel veel ducttape.

★★★★ ‘Één groot pleidooi tegen moderniteit en rare moderne fratsen’ NRC

★★★★ ‘Alles oogt analoog en nostalgisch in dit liefdevolle en aandoenlijke documentaireportret van een inspirerende vrouw’ VPRO

★★★★ ‘Agatha’s Almanac is een liefdevol portret van een oude tuinier’ Trouw 

“Agatha’s Almanac voelt aan als een warme omhelzing.” Parool