History of Concrete

Gelukkig maar, want als filmmaker verdiept Wilson zich het liefst in de persoon achter het feitje. Wanneer hij de oudste betonstraat van Amerika filmt, gaat zijn aandacht dan ook vooral uit naar een ondernemer die de tatoeages van overleden mensen conserveert. Ondertussen bespreekt hij de voortgang van zijn project met de mensen die hij interviewt.

Via Wilsons camera kijken we door zijn ogen en ook via zijn typische gebruik van de tweede persoon enkelvoud weet hij de kijker in zijn eigen observaties te betrekken. Uiteindelijk is The History of Concrete een geestig portret van New Yorkers die hun hoofd boven water proberen te houden in een stad die, net als oud beton, uit elkaar dreigt te vallen.